View Post

Covid-19 in de Vendée

Zoals in heel Europa speelt de Delta-variant een part in de Vendée. In een nieuwe toespraak tot de natie op 12 juli 2021 kondigde president Macron de volgende veranderingen aan in een poging om die aantallen te verhogen: het “gezondheidspaspoort” – dat bewijst dat de houder een negatieve Covid-19-test heeft, volledig gevaccineerd is of onlangs van Covid-19 is hersteld – zal vanaf augustus verplicht zijn, ook in bars, restaurants, cafés en winkelcentra PCR-tests zullen vanaf het najaar niet langer gratis zijn, tenzij op voorschrift vaccinatie wordt verplicht voor alle gezondheidswerkers: niet-gevaccineerde gezondheidswerkers zullen na 15 september geen salaris meer ontvangen en niet meer mogen werken een vaccinatiecampagne voor leerlingen van middelbare scholen en lagere scholen zal van start gaan in het nieuwe schooljaar (sept) Op de website van de Franse diplomatie “De regels voor reizen van en naar Frankrijk hangen af van het land van waaruit of waarheen u wenst …

View Post

Toerisme en restauratie in een pandemie: wat nu?

Er wordt ons gevraagd om onze gedachten te delen over de vraag of er dit seizoen wel of niet toerisme in de Vendée zal zijn. We vinden het belangrijk om het toerisme en de service industrie in het algemeen te bekijken, want de pandemie zal ongetwijfeld invloed hebben op wat er in ons departement gebeurt.  Na de aanslagen van 9/11 werkende voor een grote luchtvaartmaatschappij en aanverwante hotelindustrie, krijg je heel wat ervaring in het ‘overleven’. Het volgende zijn overpeinzingen en logisch denken maar met toepassing van de ernst van een pandemie. 1/Blijft Covid-19 wel? Het antwoord op deze vraag lijkt vrij logisch: zolang de ziekte zich verspreidt en er geen vaccin is om de massa te inoculeren, ja, helaas is Covid-19 een wereldwijde gezondheidscrisis op lange termijn waar we mee te maken hebben of waar we omheen moeten werken. Op 9/11/2001, kwam de wereld tot stilstand in de nasleep …

View Post

Expat zijn tijdens het Corona-virus

De laatste jaren heb ik vaak gedacht dat als iets mij van mijn moeder in België zou kunnen weerhouden, het wel eens de Derde Wereldoorlog zou kunnen zijn. Nooit had ik een virusgerelateerde bijna-globale quarantaine overwogen. Maar de allereerste dag van opsluiting in Frankrijk heeft mijn ergste nachtmerrie als expat en enig kind een klap in het gezicht opgeleverd: mijn moeder, die zelfstandig woont, heeft midden in de nacht een dramatische tuimeling van de trap genomen. Het was de derde keer dit jaar dat ze in het ziekenhuis zou liggen, en de achtste keer sinds mijn man en ik vanuit de VS naar Europa zijn verhuisd nadat ze had aangekondigd dat ze niet meer wilde vliegen, laat staan over de oceaan. Maar als ik terugdenk aan mijn expatleven van achtentwintig jaar, is het pas de derde keer dat ik zo een huiveringwekkende achtbaan van extreme stress heb meegemaakt. De eerste …