View Post

Putain de merde! Zo schrijf ik 2020 van mijn schouders af

De laatste week van het jaar is normaal gesproken een tijd van bezinning voor mij, zoals het waarschijnlijk voor veel mensen over de hele wereld is. Eigenlijk had ik eind 2020 gezworen het dit keer niet te doen. Omdat… waarom toch? Wat was het punt van al die rotzooi nog eens door mijn kop te halen? Wat kan ik nog meer doen dan wat ik al van mezelf had geëist, of in mijn eigen oren schreeuwde, of in een bal lag opgekruld te piekeren? Nu de feestdagen veilig achter de rug zijn en beide voeten stevig in het nieuwe jaar zijn geplant – nu 2021 voor het geval je je afvraagt – is het waarschijnlijk tijd om de traumatische ervaring die 2020 was, van mij af te schrijven en een gevoel voor hoop en zelfs een gevoel voor humor over dit alles te herwinnen. Immers… hebben vele van mijn medemensen …

View Post

VS naar Parijs naar de Vendée: Onze Europese gezinsvakantie

Er gaat niets boven een pandemie en een ‘lock-down’ om jezelf te laten genieten van je vroegere reizen. Het is moeilijk te geloven dat het al anderhalf jaar geleden is dat mijn man en ik besloten om een reis naar Frankrijk te maken. Met de kinderen. Ik had mijn zoon Jake (toen 9 jaar oud) thuisonderwijs gegeven en hij heeft wel iets met geografie, geschiedenis, cultuur en reizen. Om deze interesses te stimuleren, begon mijn voormalige collega en goede vriendin Brenda, die nu in Frankrijk woont, hem te schrijven over haar ervaringen en avonturen in het buitenland. Hun correspondentie via brieven en ansichtkaarten wekte Jake’s enthousiasme op om zijn nieuwe penvriendin te gaan bezoeken! Na wat planning en research samen met Bren besluiten we om de kinderen kennis te laten maken met het spannende van internationaal reizen. Terwijl onze familie zich een weg baant door het smalle gangpad van het …

View Post

Uit de regen in de… pandemie

De zon schijnt door mijn raam met uitzicht op het pittoreske middeleeuwse stadje Fontenay-le-Comte. Het warme weer van de zomer is sinds kort voorbij en wordt vervangen door een heldere herfsthemel. Ik ben hier nu een maand en ben op weg om me volledig te integreren in ‘la vie français’. Laat ik me even voorstellen; mijn naam is Liam, ik ben 28 jaar oud en heb, zoals velen van ons, de ietwat moedige beslissing genomen om mijn geboorteland, familie en vrienden, werkzekerheid, huis en kroeg te verlaten, ten gunste van een nieuw leven in de Vendée. Na het afronden van mijn diploma en PGCE in muziek ben ik in dienst getreden als leraar en heb ik lesgegeven op middelbare scholen in Buckinghamshire. Ik leidde koren, luidde klokken, sloot me aan bij een bandje, terwijl ik altijd de gedachte aan een verhuizing naar Frankrijk in het achterhoofd hield voor een latere …

View Post

Een radicale levenskeuze en een erfgoed project

15 jaar lang waren we gelukkig aan de oostkant van Parijs. Mijn man, Paul, met zijn internationale carrière voor Disney, en zelf was ik gelukkig als full-time moeder van onze vier kinderen. Het leven was goed, stabiel en elk project in huis was klaar. Onze kinderen werden tieners, Paul had te veel vliegvelden gezien en ik zelf had ook nieuwe uitdagingen nodig. Steeds vaker hadden wij het er samen over wat voor nieuwe avonturen we nog konden gaan meemaken. Voor ons allebei was het duidelijk: we wilden een verandering in het leven. Op ons wensenlijstje stond: wonen in een zonniger gebied, dichterbij de zee, oud gebouw met karakter en een terrein met eindeloze mogelijkheden, dichtbij een grote stad en een treinstation in de buurt. Zoeken naar een speld in de hooiberg… In de lente van 2019 hebben we een roadtrip gemaakt die begon in Biarritz. Van te voren allerlei afspraken …

View Post

Kies een kus. Memoire over racisme in het leven van een naïeve immigrant

Sinds de moord op George Floyd ben ik me er pijnlijk van bewust dat het gemakkelijk is om mijn profiel tegen racisme zwart te maken. De juiste woorden vinden om te helpen in de strijd, niet zozeer. Maar geef me een minuutje de tijd, want ik heb een levensverhaal te vertellen. Ik herinner me nog goed de eerste Algerijnse familie die in de buurt van mijn grootmoeder in de stad kwam wonen. Ik moet ongeveer 10 of 11 jaar oud zijn geweest en ik kon niet begrijpen waarom iedereen ze “Turken” noemde. Ze kwamen helemaal niet uit Turkije. De algemene term voor alle gezinnen uit het Midden-Oosten en Afrika die na de opening van de grenzen van de EU zijn ingetrokken, was mijn eerste confrontatie met racisme. Geboren in ’69, groeide ik vrij beschut op in het Vlaamse platteland. Ik was een verlegen kind, maar ook nieuwsgierig. Terwijl de mensen… …

View Post

Petra van Le Puy Ardouin test haar tiny house tijdens lock-down

Na een lange zoektocht naar de perfecte plek om te wonen in Frankrijk, viel het Nederlandse echtpaar Petra en Jan als een baksteen voor hun rustieke boerderij. Wij begrijpen waarom! Tussen de eeuwenoude bomen, over een hellend terrein, kan men bijna het geluid van de stilte aanraken. Le Puy Ardouin is een aardse plek die voor zichzelf spreekt, die je terugbrengt naar de eenvoud. Zondag 15 maart. We hebben zojuist een training in Nederland gegeven en zijn van plan om morgenochtend naar Frankrijk te rijden. We horen dat die avond vanaf 18.00 uur alle horeca in Nederland zijn deuren moet sluiten. We maken ons zorgen of we nog wel in Frankrijk, op Le Puy Ardouin kunnen komen, want er dreigt een lockdown. Daarom besluiten we direct te vertrekken en ’s nachts te gaan rijden. We zijn opgelucht als we op maandagmorgen door hond Lola en vriend Peter die op ons …

View Post

Elk nadeel heeft zijn voordeel bij Au Passage du Gois

Toen we vroegen een titel of tag line te zoeken voor hun blog post, vertelde Martine dat ze het motto van voetballer Johan Cruyff gepast vond om hun bijna 2 maanden van lockdown te omschrijven. Zij vond een evenwicht in routine, in de zonneschijn en in de humor van de lockdown baard van haar man Hemko. Het gebeurt niet vaak, maar voor het eerst sinds lange tijd was er iets wat je niet kon vinden op Google. Wat is een COVID-19 confinement in Frankrijk, hoe verloopt het en wanneer is het over? We dachten… dan verzinnen we daar zelf maar een antwoord op. We hebben om tafel gezeten en een soort plan van aanpak gemaakt. We zeiden tegen elkaar: we gaan niet uitslapen, maar staan onze gewone tijd op en gaan aan het werk, want dan gaat de tijd sneller. Elke dag de hele dag muziek aan om vrolijk te …

View Post

Privé chauffeur in de Vendée rijdt de (sociale) afstand

We hebben een paar Vendéen-ondernemers uitgenodigd om te bespreken hoe ze met de pandemie omgaan. In deze aflevering willen we u graag voorstellen aan Anne, privé-chauffeur en eigenaar van Melkhior, die de afgelopen weken heeft gewerkt aan het opbouwen van het vertrouwen van de passagiers na de quarantaine. Hallo! Ik ben Anne, een beroepschauffeur in mijn bedrijf Melkhior. Ik bied privé-chauffeursdiensten aan in een zevenpersoons busje met lederen stoelen, USB-hubs en Wi-Fi aan boord. De service is vrij eenvoudig. Wij accepteren reserveringen per telefoon, sms of e-mail en geven een offerte die de kosten vooraf bepaalt. Een typische werkdag betekent werken met bedrijven en personen die eender welke afstand afleggen voor reizen, luchthaventransfers (Nantes, Parijs, La Rochelle), hen vergezellen op zaken of naar toeristische sites. Vanaf het begin van het toeristenseizoen vervoer ik ook veel Britse, Ierse en Nederlandse passagiers. Meer recentelijk, in maart, werd ik ingehuurd om langere afstanden …

View Post

Eigenaars L’Etournerie Gîtes & Camping Vendée reiken naar de toekomst

We vroegen een paar Vendéen-ondernemers om hun plannen voor de toekomst te bespreken en hoe ze de lock down doorbrengen. In deze eerste blog post stellen wij jullie voor aan Renée, René, Jacky, Emma & Mariecke, een Nederlandse familie die eigenaar is van L’Etournerie Gites en Camping waar rust, lekker eten en bloemen centraal staan in hun Nederlands-Franse gastvrijheid in de Vendée! Over periode van 15 jaar ontwikkel je gewoontes. Of misschien een ritme. Aan het begin van het jaar begin je te kijken naar alles wat er gedaan moet worden voor je kan gaan aankondigen dat je weer ‘open’ bent voor het nieuwe seizoen. Je vinkt al die dingen die je gedaan hebt aan en dan zet je het bordje “OUVERT” op. Alleen dit jaar heeft een pandemie—met de onvermijdelijke aankondiging van de Franse regering voor een volledige lockdown—vanaf 17 maart roet in het eten gegooid. In het begin …

View Post

Expat zijn tijdens het Corona-virus

De laatste jaren heb ik vaak gedacht dat als iets mij van mijn moeder in België zou kunnen weerhouden, het wel eens de Derde Wereldoorlog zou kunnen zijn. Nooit had ik een virusgerelateerde bijna-globale quarantaine overwogen. Maar de allereerste dag van opsluiting in Frankrijk heeft mijn ergste nachtmerrie als expat en enig kind een klap in het gezicht opgeleverd: mijn moeder, die zelfstandig woont, heeft midden in de nacht een dramatische tuimeling van de trap genomen. Het was de derde keer dit jaar dat ze in het ziekenhuis zou liggen, en de achtste keer sinds mijn man en ik vanuit de VS naar Europa zijn verhuisd nadat ze had aangekondigd dat ze niet meer wilde vliegen, laat staan over de oceaan. Maar als ik terugdenk aan mijn expatleven van achtentwintig jaar, is het pas de derde keer dat ik zo een huiveringwekkende achtbaan van extreme stress heb meegemaakt. De eerste …

View Post

Mijn bezoek aan Oradour-sur-Glane

Eerlijk gezegd, het was geen korte rit van waar we wonen in de buurt van de Marais Poitevin in de Vendee, maar Oradour-sur-Glane stond aan de top op mijn denkbeeldige lijstje van plaatsen in de wereld “om te schieten”. Een slechte woordkeuze in dit geval, maar fotoshoots in een vervallen, stedelijke omgeving of ruïne zijn wel een echte hobby, zelfs als amateurfotografen zoals ik hun onderwerp moeten bereiken via dubieuze manieren en de meest onvoorstelbare achterdeurtjes. Het dorp, gelegen in de Limousin in Frankrijk, is vrij beroemd bij fotografie liefhebbers; een al even begeerd onderwerp als Chateau Miranda (voor de eigenaars het hebben laten afbreken-en ja ik ben er ooit zelf betrapt, in mijn ondergoed dan nog maar dat is een heel ander verhaal!), in de buurt van Brussel in België, of zelfs Tsjernobyl, van de beruchte nucleaire ramp. Maar Oradour-sur-Glane is veel gemakkelijker te bereiken, vereist geen steekpenningen of …